ΑΙΝΣΤΑΙΝ

ΑΪΝΣΤΑΪΝ: Δυο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, αλλά δεν είμαι σίγουρος για το πρώτο... Είναι ευκολότερο να διασπάσεις ένα άτομο παρά μια προκατάληψη... Ο κόσμος είναι επικίνδυνος, όχι εξαιτίας αυτών που κάνουν το κακό, αλλά εξαιτίας αυτών που τους κοιτάζουν χωρίς να κάνουν τίποτα.

Στήριξε ΜΜΕ

Στηρίξτε ΜΜΕ.... γιατί εδώ σας λέμε τι θα γίνει πολύ καιρό πριν γίνει. Για να μην πέφτετε από τα σύννεφα.

Τετάρτη, 21 Ιουλίου 2010

Τα αγγελάκια του Κωστάκη

«Τετρακόσιες δραχμές ζητάς να μου παίξεις παλιά τραγουδάκια»… αυτός ο στίχος, δεν ξέρω γιατί μου ΄ρθε στο μυαλό μόλις άκουσα την εγγύηση που ζήτησαν από τον Γιάννη Αγγέλου προκειμένου να μην διαβεί της φυλακής τα σίδερα που είναι για τους λεβέντες.


Και ο αμέσως επόμενος στίχος ήταν ο εξής: «Γιάννη μου το μαντήλι σου τι το΄χεις λερωμένο» και ακολούθησε το «τα λερωμένα τ΄ άπλυτα τα πολυφορεμένα».

Τέτοιο ποσό δεν έχει ζητηθεί ξανά από κανέναν κατηγορούμενο. Φαντάσου πόσο αξιόπιστο άτομο θεωρείται από την δικαιοσύνη. Τι να πω; Μόνο σε φήμες και κουτσομπολιά βασίστηκαν οι δικαστές και του έβαλαν περιοριστικούς όρους;

Και καλά, οι δικαστές τα ζήτησαν ο Αγγέλου που βρήκε 400 ζεστά χιλιαρικάκια; Από τους μισθούς του;

Γιατί όχι θα μου πεις. Η Ελλάδα φημίζεται εξάλλου για τους υψηλούς μισθούς. Για το λάδι, την φέτα και τους μισθούς είμαστε γνωστοί σε όλον τον πλανήτη.

Για σκέψου… οι ισχυροί της κυβέρνησης του Κωστάκη ήταν ο Ρουσόπουλος, ο Αγγέλου, ο Αλογοπουναναιτώραπια!

Τα αγγελούδια του Κωστάκη.

Τελικά αυτός ο τέως καταλληλότερος ή δεν ήξερε ποιους είχε δίπλα του ή ήξερε πολύ καλά τι έκαναν.

Αν ισχύει το πρώτο να βγει δημόσια και να πει εκατό φορές «Είμαι βλάκας και συγγνώμη που σας κυβέρνησα». Αν ισχύει το δεύτερο ας βρεθεί ο τρόπος να τιμωρηθεί είτε για συμμετοχή είτε για κάλυψη εγκληματικών ενεργειών.

Εντωμεταξύ αυτό που κάποιοι το λέγαμε από την στιγμή που έγινε γνωστό το σκάνδαλο των ομολόγων, δηλαδή ότι δεν είχαμε να κάνουμε με κάτι πανηλίθιους υπουργούς που τους έπιασαν στον ύπνο οι αδαείς διοικητές αλλά με καραμπινάτο πολιτικοοικονομικό σκάνδαλο, το λέει και ο Ζορμπάς.

Ο οποίος όπως θα θυμάστε έχασε την θέση του και λοιδορήθηκε επειδή δεν κάλυψε τα νεοδημοκρατικά λαμόγια. Όπως επίσης θα θυμάστε, όταν έλεγε για τις λαμογιές των Πασόκων ήταν για την Νέα Δημοκρατία ένας άψογος δικαστικός και για το ΠΑΣΟΚ ένας δικαστικός που έπαιζε πολιτικά παιχνίδια και αναξιόπιστος. Όταν άρχισε να λέει για τις γαλάζιες λαμογιές οι χαρακτηρισμοί παρέμειναν, αλλά από την ανάποδη. Καλός για το ΠΑΣΟΚ, άχρηστος για την ΝΔ. Αυτά για να μην ξεχνάμε την υποκρισία των δύο κομμάτων.

Από εκεί και πέρα να θαυμάσουμε για άλλη μια φορά το σοσιαλιστικό ΠΑΣΟΚ που σέβεται τους θεσμούς, αγωνίζεται για το καλό των εργαζόμενων και των μη προνομιούχων και να μείνουμε με το στόμα ανοιχτό καθώς δείχνει μια απίστευτη συνέπεια…

Ο Λοβέρδος όπως θα θυμάστε είχε πει ότι από την στιγμή που οι κοινωνικοί εταίροι θα συμφωνήσουν θα υπάρχει και η διαιτησία. Μόνο που θα πρέπει οι αποφάσεις της διαιτησίας να είναι αρεστές στον υπουργό. Αλλιώς με νόμο πετάει στα σκουπίδια τις αποφάσεις.

Δηλαδή, μας λέει, δεν φτάνει που θα έχετε διαιτησία θέλετε να εφαρμόζονται και οι αποφάσεις της; Ε, όχι πια! Αυτό δεν το θέλει ούτε ο Θεός ούτε η τρόικα.

Για την δολοφονία του Σωκράτη Γκιόλια δεν έχω να πω πολλά. Δολοφονήθηκε ένας άνθρωπος και έμεινε πίσω μια γυναίκα και ένα μωρό που θα ψάχνουν να καταλάβουν το πώς και το γιατί.

Στην διαμάχη για το αν ήταν ήρωας ή αν υπάρχουν υπερβολές δεν θα συμμετέχω. Απλά σε τέτοιες στιγμές και οι υπερβολές είναι κατανοητές.

Αυτό που δεν είναι κατανοητό είναι η υποκρισία κάποιων. Είναι ότι χειρότερο…
Κάποιοι άνθρωποι θα έπρεπε να σιωπήσουν. Τουλάχιστον για την ημέρα της δολοφονίας και για την ημέρα της κηδείας.

Όσο για την Σέχτα Επαναστατών να πω ότι η αίσθηση μου είναι πως πρόκειται για σέχτα αλλά όχι επαναστατών.

Έχουν νοοτροπία φανατικού χούλιγκαν και τίποτε άλλο. Εκτός και αν είναι δημιούργημα μυστικών υπηρεσιών. Ή και τα δύο. Κάποιοι μυστικών υπηρεσιών στρατολόγησαν ανεγκέφαλα χουλιγκανάκια και τα καθοδηγούν.
Αλλά σχέση με αντάρτικο πόλης δεν έχουν.

Δηλαδή, είναι σαν να έρθουν αύριο να με σκοτώσουν χτυπώντας έτσι την καθεστωτική σάτιρα.
Έλεος δηλαδή….

Τέλος πάντων. Ήρθε η ώρα να κλείσω τον υπολογιστή και να ετοιμαστώ να πάρω την σκηνούλα μου και τις γυναίκες μου για να χαλαρώσω κάτω από κάτι ωραία και δροσερά πλατάνια.

Οπότε για λίγο καιρό δεν έχει κειμενάκια.
Να είστε καλά… και προσοχή. Κυκλοφορούν χιλιάδες υποκριτές.

Μικρός Φωκίων

Παρασκευή, 16 Ιουλίου 2010

Ανεπανάληπτη επιτυχία

Μες την καλή χαρά ο μελλοντικός υπουργός του ΠΑΣΟΚ ανακοίνωσε ότι πέτυχε στις σκληρές διαπραγματεύσεις με το ΣΕΒ να μειώσει την αγοραστική δύναμη των εργαζόμενων κατά 30% τουλάχιστον.

Ήταν πράγματι μια κοσμοϊστορική νίκη του εργατικού κινήματος και του αδέσμευτου συνδικαλισμού.

Το κουλουράκι που έδινε κάποτε ο Κινέζος και το σουσάμι που έδινε ο Κουρασμένος θεωρούνται πλέον αυξήσεις πάνω και από τα πιο τρελά όνειρα των μισθωτών.



Γιατί όμως φτάσαμε σε αυτήν την νίκη των εργαζόμενων που έφεραν πράγματι σε δύσκολη θέση τους εργοδότες;

Η επίσημη μπαρούφα λέγεται «ανταγωνιστικότητα».

Και έρχεσαι τώρα εσύ, ο Έλληνας με τον καμένο εγκέφαλο και αναρωτιέσαι: τι στο διάολο παράγει ετούτη η χώρα που θα πρέπει να γίνει ανταγωνιστική;

Το μόνο που παράγει είναι αντιλαϊκά μέτρα. Και είμαι απόλυτα σίγουρος ότι σε αυτά δεν μπορεί να μας ανταγωνιστεί κανένας.

Κατά τα άλλα ή δημόσιους υπάλληλους έχουμε ή προσφέρουμε υπηρεσίες. Δεν παράγουμε τίποτα που να αξίζει τον κόπο.

Άσε που αν το πρόβλημα της ανταγωνιστικότητας ήταν απλά οι μισθοί πείνας που υπάρχουν στην Ελλάδα θα ήμασταν ευτυχείς.

Όμως μέσα στον γενικότερο χαμό, την προπαγάνδα και την πράσινη ανάπτυξη ήταν μια καλή ευκαιρία να εφαρμόσουμε εμμέσως αυτό που θέλουν οι τραπεζίτες. Μείωση των εισοδημάτων των μισθωτών.

Η χώρα μας γνωρίζει την πιο βίαιη και πιο άγρια αναδιανομή πλούτου με τα χρήματα να συγκεντρώνονται σε λίγα χέρια ενώ παράλληλα γνωρίζει την πιο βίαιη και άγρια απόσυρση των δικαιωμάτων των εργαζόμενων.

Και η καταστροφή δεν έχει τέλος. Ακολουθούν και άλλα μέτρα. Και επειδή αυτά τα μέτρα τα παίρνουν σοσιαλιστές που είναι ευαίσθητοι (κρυώνουν εύκολα αν κάθονται σε ρεύματα αέρα) να ετοιμάζονται και οι άνεργοι. Το επίδομα ανεργίας θα γίνει επίδομα άγριας κοροϊδίας. Θα μειωθεί δηλαδή…

Από την υπόσχεση ότι θα φτάσει στο 70% - 80% του βασικού μισθού θα καταλήξει να είναι το 20% του βασικού μισθού.

Βρε λες να είναι ύπουλο σχέδιο των σοσιαλιστών ώστε από την αγανάκτηση ο κόσμος να επαναστατήσει και να γκρεμίσει τον καταραμένο καπιταλισμό;

Από την άλλη, οι βουλευτές όλο σε επιτροπές συμμετέχουν και συμπληρώνουν το πενιχρό εισόδημα τους. Βλέπεις έχουν επιπλέον έξοδα αυτήν την εποχή. Πρέπει να αγοράζουν και χαρτομάντιλα για να σκουπίζουν τα δάκρυα τους από τον πολύ πόνο που νιώθουν για αυτά που τραβάνε οι πολίτες.

Η Ντόρα καταγγέλλει την αύξηση της χρηματοδότησης των κομμάτων. Βλέπεις δεν έχει ιδρύσει ακόμα το δικό της κόμμα.

Θα φοβάται ότι θα τα μοιραστούν όλα οι άλλοι και δεν θα μείνει τίποτα γι΄ αυτήν.

Και ας υποθέσουμε ότι αναζητάς τον πολιτικό που θα τον εμπιστευτείς και πιστεύεις ότι δεν θα είναι ένα απλό όργανο της τρόικας αλλά θα έχει τον τσαμπουκά και την εξυπνάδα να εναντιωθεί και να δουλέψει για το καλό του λαού και όχι των τραπεζών.

Από τους ήδη γνωστούς πολιτικούς ποιος έχει αυτά τα χαρακτηριστικά;
…. Σιωπή!

Διάβασα σε ένα άρθρο ότι το 90% του χρέους της Ελλάδας ήταν με βάση το ελληνικό δίκαιο. Αυτό σημαίνει (αν καταλαβαίνω καλά, δεν είμαι και οικονομολόγος) ότι η Ελλάδα μπορούσε να αποφασίσει και να επιλέξει το πώς και το πότε θα έκανε επαναδιαπραγμάτευση του χρέους με τους όρους που η ίδια θα επέλεγε. Το δάνειο που παίρνουμε τώρα μας το δίνουν για να εξοφλήσουμε προηγούμενα δάνεια. Ουσιαστικά ανταλλάσουμε προηγούμενα δάνεια με αυτό της τρόικας. Μόνο που το δάνειο της τρόικας δεν διέπεται από το ελληνικό δίκαιο αλλά από το αγγλικό. Και έχουμε βάλει υποθήκη όλη την περιουσία και τα έσοδα του ελληνικού κράτους.

Δηλαδή εκεί που είχαμε στα χέρια μας το παιχνίδι το δώσαμε στην τρόικα… και μας παίρνουν και τα μέτρα.

Αν αναλογιστούμε ότι η Ελλάδα χρωστάει στις μεγαλύτερες και σε κάποιες περιπτώσεις κρατικές τράπεζες της Ευρώπης, μια ενδεχόμενη πτώχευση θα παρέσερνε την παγκόσμια οικονομία. Αυτό είναι ένα όπλο. Αλλά δεν το χρησιμοποιήσαμε. Βγάλαμε το νεροπίστολο μόνο για να γελάνε και τα παρδαλά κατσίκια μαζί μας….

Μικρός Φωκίων

Τετάρτη, 14 Ιουλίου 2010

Μια καρέκλα ρε παιδιά

Από την στιγμή που έγινε γνωστό ότι ο Κωνσταντόπουλος θα είναι ο νέος Πατέρας του Παναθηναϊκού έχει γίνει κακός χαμός.

Εγώ ως γαύρος είμαι χαρούμενος γιατί αν ο Κωνσταντόπουλος κάνει τον βάζελο σαν τον Συνασπισμό τότε κάθε χρόνο θα είμαστε με την αγωνία. Μένει στην κατηγορία ή ομάδα ή πέφτει;

Κατά τα άλλα ο καθένας παίρνει τις αποφάσεις του και αν είναι δημόσιο πρόσωπο κρίνεται γι΄ αυτό.

Τι δουλειά είχε τώρα ο Κωνσταντόπουλος να μπλεχθεί με το ελληνικό ποδόσφαιρο; Θα μου πεις και τι να κάνει. Αφού δεν τον πρότειναν για πρόεδρο της Δημοκρατίας είπε και αυτός να κάτσει στην πρώτη προεδρική καρέκλα που θα έβρισκε μπροστά του.

Του αρέσει ρε παιδάκι μου να είναι πρόεδρος, τι ζόρι τραβάς;

Φαντάζομαι ότι και στα δικαστήρια όταν κάποιος απευθύνεται στην έδρα λέγοντας «κύριε Πρόεδρε» ο Κωνσταντόπουλος θα πετάγεται από την θέση του φωνάζοντας «Παρακαλώ, τι θέλετε;»…

Κοινωνικά πτωχεύσαμε μας πληροφόρησε από το βήμα της βουλής. Επόμενο είναι αγαπητέ Αντώνη Σφουγγαράκη. Μετά την οικονομική πτώχευση έρχεται και η κοινωνική. Για την ηθική πτώχευση δεν χρειάζεται να σου πούμε κάτι εμείς.

Από το βήμα που βρισκόσουν είχες την απόλυτη απόδειξη.

Και τώρα θα σας αποκαλύψω κάτι που δεν υπάρχει περίπτωση να το πιστέψετε. Καθίστε καλά και κρατηθείτε…

Στο δημόσιο υπάρχει διαφθορά!

Τέτοια γράφω, παθαίνουν καρδιακή προσβολή όσοι τα διαβάζουν και δεν θα έχω αναγνώστες στο τέλος.

Θέλει να κόψει τα κουπόνια του ΚΚΕ ο Ραγκούσης. Το ΚΚΕ δεν το αποδέχεται. Και λογικό είναι. Πως θα νιώθει ότι έκανε το καθήκον του ο άλλος αν δεν αγοράσει ένα κουπονάκι του κόμματος.

Μόνο με την αγορά του Ριζοσπάστη δεν γίνεται δουλειά.

Σε λίγες μέρες έρχονται στην Ελλάδα τα αφεντικά του Γιωργάκη και του Παπακωνσταντίνου για να ελέγξουν αν το μαγαζί δουλεύει σωστά.

Οπότε προτιμήστε τίποτα απόμακρες παραλίες γιατί αυτοί θα νομίζουν ότι επειδή κάνουμε και κανένα μπανάκι στην θάλασσα είμαστε πλούσιοι.

Μην δίνουμε δικαιώματα.

Όχι ότι θα αλλάξει και τίποτα, αλλά για το πρεστίζ μας.
Τα δανεικά θα μας τα δώσουν και αυτή τη φορά ώστε να τους χρωστάμε περισσότερα και να μας έχουν πιο καλά στο χέρι.

Και όταν εξαθλιωθούμε θα μας οδηγήσουν και σε μια πτώχευση που θα είναι όλη δικιά μας.

Βέβαια υπάρχει και η πιθανότητα να μην την καταλάβουμε την πτώχευση. Σκέψου τώρα έναν άνθρωπο άστεγο, άφραγκο, με κουρελιασμένα ρούχα που τρώει που και που και ότι βρει να τον πληροφορήσεις ότι η χώρα πτώχευσε. Σκασίλα του…

Έτσι θέλουν να μας κάνουν. Για να μην καταλάβουμε την διαφορά. Και να κάνουμε και ήρωες αυτούς που μας οδήγησαν στην καταστροφή.

Τακτικέ μου αναγνώστη, το ξέρω ότι επαναλαμβάνομαι. Αλλά η επανάληψη είναι η μητέρα της μαθήσεως. Αν και για κάποιους ο κόπος είναι άδικος.

Μικρός Φωκίων

Δευτέρα, 12 Ιουλίου 2010

Η πολύ σκέψη τρώει τον αφέντη

Φόρουμ προβληματισμού δημιούργησε η Ντόρα. Και μας καλεί να προβληματιστούμε για την Ελλάδα. Και για το ποιος φταίει που φτάσαμε ως εδώ.

Αλλά μία – μία τις σκέψεις παιδιά. Μην πάθουμε και καμιά υπερκόπωση.

Η Ντόρα ως γνήσιος πολιτικός είπε ότι παίρνει την ευθύνη για το διάβασμα που έριχνε όταν γινόταν το πάρτι κλεψιάς και πιστεύει πως με αυτά τα λόγια έρχεται ξανά αγνή και αμόλυντη για να μας σώσει.

Πως μπορεί να πείσει ότι η επιλογή της σιωπής για να μην ρίξει μια ανίκανη και διεφθαρμένη κυβέρνηση δεν θα αποτελεί και την επιλογή σε μια πιθανή (μακριά από εμάς) δική της κυβέρνηση;

Εδώ δεν έριξε τον κουρασμένο Κωστάκη θα ρίξει τον εαυτό της;

Από τις υποκρισίες του στυλ «εγώ κάνω την αυτοκριτική μου» έχουμε χορτάσει. Όλοι λίγο έως πολύ έχουν κάνει την αυτοκριτική τους. Είδατε επί της ουσίας να αλλάζει κάτι;

Ακριβώς τα ίδια ισχύουν και για τον Σαμαρά και κάθε επίδοξο σωτήρα μας!
Βέβαια οι πολιτικοί θέλουν να πιστεύουν ότι οι ψηφοφόροι για άλλη μια φορά θα είναι συνεπείς στην απολιτική σκέψη τους και θα έχουν ξεχάσει το πώς και το γιατί.

Εγώ από την άλλη θέλω να πιστεύω ότι η αγανάκτηση θα είναι τέτοια που έστω και απολιτικά θα αναγκάσει όλους αυτούς τους εθνοσωτήρες να τρέχουν για να σώσουν το τομάρι τους.

Κάποτε οι γαλάζιοι, μέσα στην τότε υπερβολή τους, φώναζαν «Κάτω η χούντα του ΠΑΣΟΚ». Που να ήξεραν ότι θα ερχόταν η εποχή που υπουργοί του ΠΑΣΟΚ θα έλεγαν ότι η κυβέρνηση τους δεν έχει την δημοκρατική νομιμοποίηση.

Με το ΠΑΣΟΚ στις προηγούμενες εκλογές υπογράψαμε ένα συμβόλαιο και το εξουσιοδοτήσαμε να κάνει μια ανακαίνιση στο μαγαζί. Το ΠΑΣΟΚ όμως χάρισε στο μαγαζί σε άλλους και μας χρέωσε από πάνω και τα συμβολαιογραφικά.

Άλλα έλεγε το συμβόλαιο άλλα έκανε. Δεν δικαιούμαστε να το σύρουμε στα δικαστήρια να βρούμε το δίκιο μας;

Αν υποθέσουμε ότι ο αντιεξουσιαστής υπάλληλος της τρόικας δεν ήξερε τι θα παραλάβει θα έπρεπε να κάνει ένα διάγγελμα και να πει: «Κύριοι πάμε για πτώχευση και εγώ δεν το ήξερα. Επειδή εσείς με ψηφίσατε για άλλα πράγματα θα πάμε ξανά σε εκλογές και διαλέξτε ποιος από εμάς θέλετε να σας αποτελειώσει».

Αυτές είναι οι καθαρές κουβέντες. Οι άλλες είναι πασοκιές και αντωναριές (εκ του Αντώναρου – τι θυμήθηκα τώρα…).

Και το δούλεμα από την κυβέρνηση συνεχίζετε… ο στόχος είναι λέει να μας δώσουν πίσω αυτά που μας παίρνουν τώρα.

Αλλά δεν μας έχουν εξηγήσει κάτι πολύ απλό. Τα χρήματα που μας δανείζει η τρόικα (μας τα δανείζει και μάλιστα ακριβά, δεν μας τα χαρίζει) πρέπει σε τρία έως πέντε χρόνια να τα επιστρέψουμε. Που θα βρούμε αδέρφια 120 δις για την τρόικα και καμιά 80αριά για τους προηγούμενους δανειστές για να τα δώσουμε;

Και τα λερωμένα μας σώβρακα θα μας πάρουν, όχι να μας επιστρέψουν και αυτά που μας παίρνουν τώρα.

Η αναδιαπραγμάτευση του χρέους είναι μονόδρομος. Απλά θέλουν να μας εξαντλήσουν τελείως ώστε να μας αποσπάσουν και το χειροκρότημα.

Αυτοί μας ρίχνουν στην αρένα με τα λιοντάρια και εμείς ζητωκραυγάζουμε.

Η Ντόρα είπε ότι η ΝΔ επενδύει στην κατάρρευση της χώρας. Ενώ η ίδια επενδύει στην κατάρρευση της ΝΔ. Ο Γιωργάκης επενδύει στην κατάρρευση του «ανθρώπου του μόχθου», το ΚΚΕ επενδύει στην κατάρρευση του καπιταλισμού και ο Κουβέλης στην κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ και ο ΣΥΡΙΖΑ στην κατάρρευση γενικώς.

Όλοι δηλαδή είναι της λογικής να καταστραφεί το σπίτι του γείτονα για να το λεηλατήσουν.

Το περιοδικό Marianne χαρακτήρισε το κουρασμένο της Ραφήνας ως τον δημιουργό της ελληνικής τραγωδίας.

Πολυτάλαντος ο Κωστάκης. Ή ατάλαντος. Ξεκίνησε να γράφει κωμωδία και του βγήκε τραγωδία. Και ήρθε μετά ο Γιωργάκης και μας έκανε όλους Ιφιγένεια.

Επειδή έχουμε κοντή μνήμη ας θυμηθούμε τι έλεγαν οι δημοσκοπήσεις ενώ ήταν ήδη ορατή η καταστροφή…. ήταν ο «καταλληλότερος».

Αλλά για να καταλάβετε ότι μάλλον δεν έχουμε καμιά ελπίδα ως χώρα και ως λαός να σας πω ότι ακόμα και σήμερα υπάρχουν νεοδημοκράτες που περιμένουν να «μιλήσει ο Καραμανλής».

Μικρός Φωκίων

Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

Νόμιμη κυβέρνηση, άρα ηθική

Δεν είναι νομιμοποιημένη η κυβέρνηση για αυτά που εφαρμόζει και πρέπει να γίνουν εκλογές.

Δεν το είπε ο Σαμαράς, ούτε η Ντόρα.

Ο Καστανίδης το είπε. Ο οποίος, αν δεν θυμάστε, είναι υπουργός αυτής της κυβέρνησης. Μόνο και μόνο από αυτήν την αλήθεια που είπε χωρίς ούτε να κοκκινίζει ούτε να παραιτείται ο υπουργός μπορεί να καταλάβει ο καθένας πόσο εκτός νόμου λειτουργεί η πράσινη κυβέρνηση.

Ο αφελής ακούγοντας τον υπουργό αναρωτήθηκα πως είναι δυνατόν ο ίδιος άνθρωπος να στηρίζει μια κυβέρνηση που δεν είναι νομιμοποιημένη για να μας παίρνει τα μέτρα.

Αλλά πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού. Και στην προκειμένη περίπτωση εφικτό είναι να διατηρηθεί η καρέκλα.

Στην ίδια κατηγορία είναι και όσοι βουλευτές διαφωνούσαν με το νομοσχέδιο του ασφαλιστικού αλλά τελικά το ψήφισαν.

Η σχολή Μανώλη είναι πολλούς καλούς και άξιους μαθητές. Που θα ξεπεράσουν, αν δεν το έχουν ήδη κάνει, τον δάσκαλο.

Όμως μην ανησυχείτε αδέρφια. Τα μέτρα είναι προσωρινά. Σε δυο χρόνια ότι μας πήραν θα μας το δώσουν πίσω. Αρκεί να βρεθούν εκείνα τα ρημάδια λεφτά που υπάρχουν.

Δεν φτάνει δηλαδή που έχουν ανατρέψει τα πάντα και μας έχουν γυρίσει σε εποχές προ βιομηχανικές μας δουλεύουν κιόλας από πάνω.

Αλλά το ζητάει ο οργανισμός μας. Έχουμε καταντήσει όλοι σαν τον άνθρωπο του μόχθου και ζητάμε να μας πάρει και το τελευταίο ευρώ και το τελευταίο δικαίωμα.

Στην Γαλλία ανέβασαν τα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης στα 62 και γίνεται χαμός. Εδώ έχουν πάει τα όρια στην ηλικία του επίτιμου και εμείς είμαστε «τρεις λαλούν και δυο χορεύουν».

Ενεργή παρουσία της νέας γενιάς θέλει ο υπηρέτης της τρόικας με τον τίτλο «πρωθυπουργός της Ελλάδας».
Συμφωνώ απόλυτα. Η νέα γενιά είναι η ελπίδα για να ξεφορτωθούμε όλους αυτούς τους υποκριτές καλοπερασάκηδες που παριστάνουν τους πολιτικούς που αγωνίζονται για το καλό της χώρας.

Είτε οι πολιτικοί είναι ο καθρέφτης του λαού, είτε ο λαός είναι ο καθρέφτης των πολιτικών το πρόσωπο είναι το ίδιο. Άσχημο, κουτοπόνηρο και με μοναδικό στόχο να κερδίσει δια κλοπής.

Κατά τα άλλα το καινούριο ανέκδοτο λέγεται «η σωτηρία της χώρας από τον Αντώνη Σφουγγαράκη».

Απορώ, υπάρχουν ακόμα πολίτες που πιστεύουν δύο αποδεδειγμένα ψεύτες όπως είναι το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ; Ή της παραφυάδες αυτών; Κάτι Ντόρες και Καρατζαφέρηδες;

Αφού το ΠΑΣΟΚ κατάφερε να ξεπεράσει ακόμα και τα πιο τρελά όνειρα του Μητσοτάκη μπορούμε να πούμε ότι ο κύκλος της μητσοτακικής μεταπολίτευσης έκλεισε.

Και το κακό είναι ότι έκλεισε και ο δικός μας κύκλος. Αυτός της αξιοπρεπούς επιβίωσης. Σε λίγο θα κλείσει και αυτός της επιβίωσης.

Μικρός Φωκίων

Τρίτη, 6 Ιουλίου 2010

Επάγγελμα: Τέκνο πολιτικού

Τι επαγγελματικός προσανατολισμός και κουραφέξαλα. Μία είναι η δουλειά. Να είσαι παιδί πολιτικού. Ή έστω συγγενής, φίλος και κουμπάρος.

Εξασφαλισμένη δουλειά στο δημόσιο, καλοπληρωμένη και με δώρο το επίδομα σαμπάνιας. Για να μπορούν να πίνουν στην υγειά των κορόιδων.

Το ωραίο είναι ότι όλοι όσοι μπήκαν στην διαδικασία να καταγγείλουν τους συναδέλφους τους για την πρόσληψη των παιδιών τους είχαν και αυτοί διορίσει τα δικά τους παιδιά.

Αναζητείται πολιτικός ο οποίος δεν έχει βολέψει τα παιδιά του.
Και μάλλον αυτός είναι ο λόγος που τις καταγγελίες την έκαναν πολιτικοί που είχαν κάνει ακριβώς αυτά που κατήγγειλαν. Δεν βρέθηκε ούτε ένας που να μην έχει διορίσει κάποιον δικό του.

Αλλά όπως λένε κάτι Χατζηγάκηδες και κάτι Πάγκαλοι τα παιδιά τους με νόμιμο τρόπο διορίστηκαν. Α ρε Βουλγαράκη γίγαντα!

48 ώρες χρειάστηκαν για να προσληφθούν οι 270 στην Αγρογή. Και μετά λέμε ότι στην Ελλάδα όλα πάνε αργά και ότι δεν δουλεύει τίποτα.

Ο Χατζηγάκης μάλιστα έβαλε τα πράγματα στην σωστή τους θέση. Οι ψηφοφόροι του, είπε, ότι του κάνουν παράπονα επειδή διόρισε λίγους. Πες μου τον ψηφοφόρο σου να σου πω τι πολιτικός είσαι.

Χατζηγάκια μ΄ Παγκαλάκια μ΄ σεις τρώτε και πίνεται και εμάς μας τρώει το ΔΝΤ…




Αδέρφια δεν έχει ελπίδα ετούτη η χώρα. Μία λύση υπάρχει. Να γκρεμίσουμε τα πάντα, να διώξουμε όλους τους πολίτες και τους πολιτικούς από την χώρα και να ξαναχτιστεί από την αρχή.

Όλα τα άλλα μέτρα είναι καταδικασμένα να αποτύχουν.

Το μόνο που δεν μας είπε ο Πάγκαλος είναι ότι για τον διορισμό της κόρης του η ευθύνη είναι του ΚΚΕ.

Έχει ένα κόλλημα με το ΚΚΕ ο κύριος αντιπρόεδρος. Μάλλον στα νιάτα του θα ήθελε να κάνει καριέρα στο κόμμα αλλά δεν τα κατάφερε και του έμεινε απωθημένο.

Και για να ξέρουμε τους πραγματικούς υπεύθυνους για ότι συμβαίνει στην Ελλάδα να σας πληροφορήσω ότι στην διάρκεια διακυβέρνησης από την ΝΔ την ευθύνη την έχει ο ΣΥΡΙΖΑ και στην διάρκεια διακυβέρνησης από το ΠΑΣΟΚ την ευθύνη την έχει το ΚΚΕ.

Μια χαρά τα πάμε, μας είπε ο Παπακωνσταντίνου. Μόνο στα έσοδα έχουμε μια απόκλιση.

Αλλά τι τα θέλουμε τα έσοδα. Άντε να καταργήσουμε τελείως τους μισθούς να καταφέρουμε να τα βγάλουμε πέρα.

Ο Ρέππας τα χώνει στον Παπακωνσταντίνου για να μην ιδιωτικοποιήσει την ΕΘΕΛ.
Και είπε ότι δεν πρέπει να κουνάνε το δάκτυλο στους πολίτες γιατί αυτοί θα τους απαντήσουν με μούντζες.

Έχει χάσει κάποια επεισόδια. Οι μούντζες έχουν ήδη ξεκινήσει.

Υπομονή αδέρφια. Θα γίνει κυβέρνηση η ΝΔ και τότε θα λυθούν όλα τα προβλήματα μας. Ας δώσουμε και σε αυτό το κόμμα μια ευκαιρία να κυβερνήσει. Για να δούμε ότι υπάρχει και μια άλλη πολιτική.

Η ΝΔ πρέπει να έχει πολλούς άξιους. Φαίνεται και από τον αριθμό των συγγενών και φίλων που αξιοκρατικά πήραν θέσεις στο δημόσιο.

Θα ψηφιστεί και το ασφαλιστικό. Ο στόχος είναι να μπορεί να είναι βιώσιμο για τα επόμενα χρόνια. Και πράγματι το ασφαλιστικό θα ζήσει. Οι συνταξιούχοι δεν θα ζήσουν.

Μικρός Φωκίων

Πέμπτη, 1 Ιουλίου 2010

Ασκήσεις επί χάρτου

Πρώτη Ιουλίου σήμερα και βρίσκομαι σε ένα δίλλημα. Να σας ευχηθώ «καλό μήνα» ή όχι; Αν ναι, θα με πάρετε με τις πέτρες ή θα με αντιμετωπίσετε σαν να είμαι πολιτικός δηλαδή χωρίς καμιά αντίδραση;

Δεν το ρισκάρω και δεν εύχομαι τίποτα. Θα έχει ο άλλος την ζοχάδα από την αύξηση του ΦΠΑ θα έχει και εμένα να τον ειρωνεύομαι λέγοντας του «καλό μήνα».

Άσε που μόλις συνήλθα από έναν ιό και δεν έχω καμιά όρεξη. Είχα πάθει μεγάλη πλάκα. Είχα κρυάδες συνεχώς και δεν ήξερα αν ήταν από τον πυρετό, από τα λόγια του Λοβέρδου ή από τις ατάκες του Βενιζέλου.

Αυτό που περνάμε, είπε ο Μπένι, είναι μια άσκηση για να δείξουμε στις αγορές ότι είμαστε αξιόπιστοι.

Μην αντιδράς αδερφέ μου. Η απώλεια της σύνταξης, η απώλεια του μισθού, η απώλεια της δουλειάς και η ακρίβεια είναι απλά μια άσκηση.

Δεν μας αντιμετωπίζουν σαν ανθρώπους. Σαν νουμεράκια μιας ασκησούλας επί χάρτου μας έχουν. Βγάζουμε από τον λογαριασμό 500 χιλιάδες εργαζόμενους, αφαιρούμε 1,5 εκατομμύριο συνταξιούχους, προσθέτουμε τις μίζες από τα υποβρύχια, διαιρούμε με την μείωση μισθού και πολλαπλασιάζουμε με τις ψήφους των προβάτων και έχουμε το θεμιτό αποτέλεσμα.

Όπως λέγαμε και πριν από μήνες, όταν άρχισαν τα παπαγαλάκια να μιλάν για μειώσεις στους μισθούς και στα δώρα των δημοσίων υπαλλήλων, δεν πρέπει να χαιρόμαστε με την καταστροφή των άλλων γιατί έρχεται και η σειρά μας.

Να λοιπόν που θα έχουμε και πάγωμα των μισθών του ιδιωτικού τομέα. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Μείωση μισθών κατά 30% το λιγότερο.

Αν σκεφτεί κανείς ότι ο επίσημος πληθωρισμός θα φτάσει πάνω από 6,5%, άρα στην ουσία πάνω από 10%, τότε για τρία χρόνια φτάνουμε στο μείον 30%.

Απορώ γιατί δεν κηρύσσει πτώχευση η Ελλάδα να ησυχάσουμε. Τι χειρότερο μπορεί να συμβεί; Λεφτά δεν έχουμε, δουλειά δεν έχουμε, οι μικρομεσαίοι κλείνουν τις επιχειρήσεις, η ανεργία φουντώνει, συντάξεις δεν έχουμε, ελπίδα δεν έχουμε… τουλάχιστον να γλιτώσουμε τίποτα από τα κερατιάτικα που πληρώνουμε στις τράπεζες (ως κράτος).

Μικρή ήταν η συμμετοχή στην απεργία της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ. Με τέτοια μέτρα θα έπρεπε κάθε μέρα να είναι όλη η Ελλάδα στον δρόμο αλλά συμβαίνει το αντίθετο. Όλοι περιμένουν το μοιραίο.

Αλλά είναι φυσιολογικό αυτό. Οι εργατοπατέρες όλα αυτά τα χρόνια δεν ασχολήθηκαν για το συμφέρον των εργαζομένων αλλά για το πώς θα καταφέρουν να γίνουν οι ίδιοι υπουργοί. Και έκαναν τον συνδικαλισμό σαν τα μούτρα τους.

Έχει αρχίσει να κυκλοφορεί μια φημολογία ότι μπορεί κάποιοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ να μην ψηφίσουν το ασφαλιστικό και έτσι να πέσει η κυβέρνηση.

Που τέτοια τύχη. Οι Μανώληδες του ΠΑΣΟΚ θα μας τα πρήξουν πάλι. Διαφωνώ με το νομοσχέδιο αλλά θα το ψηφίσω. Όχι ρε! Αν διαφωνείς μην το ψηφίσεις.

Τι πάει να πει κομματική πειθαρχεία και κουραφέξαλα. Εδώ πρόκειται να καταστραφεί η ζωή εκατομμυρίων ανθρώπων και των παιδιών τους και των εγγονιών τους. Να πέσει και να γκρεμοτσακιστεί η κυβέρνηση άμα λειτουργεί εις βάρος του λαού.

Έτσι έλεγε και ο Μανώλης και άφηνε τον Κωστάκη να κάνει παιχνίδι. Δεν θέλουμε Μανώληδες στην βουλή. Θέλουμε βουλευτές. Αλλά που να τους βρούμε…

Ποιο είναι το όφελος από το ασφαλιστικό; 300 εκατομμύρια το χρόνο!!! Ρε παιδιά να κάνουμε μια αντιπρόταση. Είμαστε περίπου 10 εκατομμύρια ηλίθιοι πολίτες. Να δώσουμε 30 ευρώ το χρόνο να μαζέψει ο Παπακωνσταντίνου το ποσό και να αφήσουν το ασφαλιστικό ήσυχο.

Και να αλλάξουν κάτι αηδίες που επιτρέπουν στον αστυνομικό να βγαίνει στα 45 στην σύνταξη (αυτό μάλλον δεν αλλάζει γιατί μετά πως ο ΜΑΤατζής θα βαρέσει τον εργαζόμενο άμα είναι στην ίδια μοίρα;), ή που δίνουν στους βουλευτές σύνταξη με 8 χρόνια κοροϊδίας (συγνώμη δουλειάς ήθελα να πω).

30 ευρώ το χρόνο είναι… να τα δώσουμε αδέρφια!

Και μην ησυχάζετε. Έρχονται και άλλα μέτρα. Αφού ο Παπακωνσταντίνου το είπε καθαρά. Αν πάει καλά το μνημόνιο δεν θα χρειαστούν άλλα μέτρα. Άρα… τον Σεπτέμβριο καλά είναι ή να το αφήσω για τον Αύγουστο;

Για να καταλάβετε τι γίνεται… ακόμα και ο Πρετεντέρης αναρωτήθηκε αν τελικά είμαστε πειραματόζωα της τρόικας. Είμαστε καλέ μου δημοσιογράφε… είμαστε.

Και για να μην σου παίρνουμε τα εύσημα… έχεις συμβάλλει και εσύ.

Μικρός Φωκίων