ΑΙΝΣΤΑΙΝ

ΑΪΝΣΤΑΪΝ: Δυο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, αλλά δεν είμαι σίγουρος για το πρώτο... Είναι ευκολότερο να διασπάσεις ένα άτομο παρά μια προκατάληψη... Ο κόσμος είναι επικίνδυνος, όχι εξαιτίας αυτών που κάνουν το κακό, αλλά εξαιτίας αυτών που τους κοιτάζουν χωρίς να κάνουν τίποτα.

Στήριξε ΜΜΕ

Στηρίξτε ΜΜΕ.... γιατί εδώ σας λέμε τι θα γίνει πολύ καιρό πριν γίνει. Για να μην πέφτετε από τα σύννεφα.

Σάββατο, 11 Δεκεμβρίου 2010

Γιωργάκης σε απόγνωση

Κάθε τρεις και λίγο ακούς γύρω σου την φράση: «Αν έπαιρνε αυτά τα μέτρα ο Κωστάκης θα γινόταν επανάσταση».

Και τι καθόμαστε. Δίπλα είναι η Ραφήνα. Να τον φέρουμε στο Μαξίμου μπας και ξυπνήσουμε επιτέλους.

Τι στο διάολο μας ρίχνει το ΠΑΣΟΚ στον αέρα που αναπνέουμε και γίναμε τόσο μοιρολάτρες;

Βέβαια, κανονικά, θα πρέπει να είμαστε ευτυχισμένοι. Η σοσιαλιστική μας κυβέρνηση υπό της οδηγίες της φιλολαϊκής τρόικας έχει φέρει τον ελληνικό λαό αιώνες μπροστά.

Χιλιάδες άνθρωποι έχασαν την ζωή τους για να πετύχουν το περίφημο 8ωρο δουλειάς. Και στην συνέχεια έγιναν πάρα πολλοί αγώνες για το εβδομαδιαίο 35ωρο. Και στην Ελλάδα χωρίς να κουνηθεί κανείς έχουμε πετύχει το 4ωρο δουλειάς. Και μάλιστα με ελαστικούς όρους.

Τέλος οι αγκυλώσεις του 8ωρου. Αποκτήσαμε επιτέλους την πολυπόθητη ελευθερία.
Και για τους πιο προχωρημένους υπάρχει και η επιλογή της ανεργίας.

Χωρίς δεσμεύσεις εργασίας. Χωρίς να αγχώνεσαι να προλάβεις να χτυπήσεις την κάρτα. Χωρίς να σε καταπιέζει το αφεντικό για υπερωρίες.

Και μάλιστα οι Έλληνες δείχνουμε τον δρόμο σε όλον τον πλανήτη δίνοντας προτεραιότητα στην πνευματικότητα και όχι στο χρήμα που τόσα δεινά έχει επιφέρει στον κόσμο τούτο.

Δεν είμαστε φραγκοφονιάδες για να δώσουμε σημασία στην περικοπή μισθών. Θα δουλεύουμε τσάμπα. Χαλάλι τα λεφτά τους και η περιουσία τους.

Τι θα τα κάνουν; Μαζί τους θα τα πάρουν; Εμείς δεν δίνουμε σημασία σε κάτι τέτοιες λεπτομέρειες.

Σιγά μην ασχοληθούμε τώρα με κάτι συντάξεις που δεν θα πάρουμε, με κάτι δώρα και επιδόματα που μας κόβουνε, με την μείωση των μισθών, με την καλπάζουσα ακρίβεια.

Ας ασχοληθούν οι οικονομολόγοι με αυτά. Δεν θα χαλάσουμε εμείς την ζαχαρένια μας.

Η τρόικα λέει ότι δεν ζήτησε να γίνουν περικοπές στον ιδιωτικό τομέα. Ζήτησαν όμως οι εργοδότες. Και προφανώς η κυβέρνηση που έχει στο πετσί της την υπαλληλική νοοτροπία έτρεξε να εφαρμόσει τις διαταγές.

Υπηρεσιακή κυβέρνηση έχουμε. Υπηρετική μάλλον. Που υπηρετεί τους πάντες εκτός από τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους και τους μικρομεσαίους επαγγελματίες.

Ακόμα δεν χωνέψαμε τα μέτρα που μας παίρνουν τώρα και ήδη σχεδιάζουν τα μέτρα που θα μας πάρουν τον Μάρτιο.

Αφού με τα μέτρα που ήδη έχουν πάρει δεν θα είμαστε ζωντανοί μέχρι τον Μάρτη, τι στο καλό σχεδιάζουν; Τα σάβανα δεν έχουν τσέπες να βάλουν το χεράκι τους.

Εκτός και αν μας ανοίγουν το στόμα να δουν αν έχουμε κανένα χρυσό δοντάκι να το πάρουν και αυτό.

Ο Γιωργάκης πριν ένα χρόνο είχε δύο επιλογές. Ή να πάει σε πτώχευση ή να ξεπουλήσει την Ελλάδα και να αφανίσει οικονομικά τους Έλληνες και μετά να πάει σε πτώχευση.

Διάλεξε το δεύτερο. Για να έχει το χρόνο να παριστάνει και αυτός τον πρωθυπουργό.

Έτσι όπως πάνε τα πράγματα ο επόμενος στόχος των εργαζόμενων θα είναι να καταφέρει να πετύχει τις εργασιακές συνθήκες του μεσαίωνα.

Πανευτυχείς θα είμαστε αν είμαστε σκλάβοι και μας δίνουν και ένα ξεροκόμματο στο τέλος της μέρας. Γιατί θα πρέπει να βρίσκουμε καμιά παράνομη εργασία ώστε να έχουμε τα λεφτά να πληρώνουμε το νόμιμο αφεντικό μας.

Η Παπαρήγα χαρακτήρισε μικροπρέπεια την αναφορά σε απολύσεις στην Τυποεκδοτική. Ας το πει αυτό στους ανθρώπους που έχασαν την δουλειά τους.

Όταν το ΚΚΕ, που θέλει υποτίθεται να ανατρέψει αυτό το σύστημα υπέρ των εργαζόμενων, στηρίζεται και υποστηρίζει ότι κινείται στα πλαίσια του συστήματος για να πράττει ενάντια στους εργαζόμενους, δεν πρόκειται να πείσει για τις καλές του προθέσεις.

Και οι αρλούμπες ότι οι εργαζόμενοι στις εταιρείες του κόμματος το κάνουν για το καλό του λαού και δεν χρειάζεται να αμείβονται όπως θεωρεί το ΚΚΕ ότι είναι σωστό (ας πούμε 1200 κατώτατο μισθό) μόνο γέλωτα προκαλούν.

Δυστυχώς επτωχεύσαμε. Οικονομικώς, πολιτικώς, κοινωνικώς, γενικώς.


Μικρός Φωκίων

3 σχόλια:

tzonakos είπε...

Ειλικρινά δεν ξέρω πόσο θα αντέξει ο κόσμος και μάλιστα οταν όλοι είμαστε σίγουροι οτι θα ακολουθήσουν και άλλα "μέτρα" πάντα σε βάρος των πολιτών την ίδια στιγμή που αποδεδειγμένα το Κράτος μόνο εισπράττει και δεν βελτιώνει εστω κάποιες υπηρεσίες προς τον πολίτη, για να πείς ε α, στο καλό τουλάχιστον κάπου πιάνουν τόπο οι θυσίες.
Ο Καραμανλής δεν θα τα ειχε κάνει αυτά ενω για παράδειγμα η Αγροφυλακή μόνο, στοίχισε ως τωρα 100 εκ.ευρώ. Οταν κάθε βδομάδα είχε κι απο ενα νέο σκάνδαλο.
Μάλιστα το 2007 δεν πιστεύω οτι περίμενε να εκλεγεί ξανά.
Η κατάσταση ειναι τραγική και θα φανεί και με αριθμούς μετά τις Γιορτές όπου η κατανάλωση θα ειναι στο μείον, τόσο που δεν εχω ιδέα τι μπορούν να κάνουν γι αυτό.

mikros fokion είπε...

@tzonako
δυστυχώς οδευουμε ταχέως προς την πτωχευση (και επισημως). Η Ελλάδα, δυστυχώς, και με την ανοχή της πλειοψηφίας του λαού, αφησε τα λαμογια να κατακλέψουν την χώρα. Έχουν έρθει απιστευτα λεφτά, από το πακετο Μαρσαλ να παρεις και επειτα και αυτά τα λεφτά εκαναν φτερα.
Για μενα και τα δυο κομματα που μας κυβερνησαν εχουν την απόλυτη ευθυνη για το σημερινο χαλι μας.
Επειδη εχω την χαρα να σε εχω αναγνωστη από την αρχη σχεδον του μπλογκ γνωριζεις την κριτικη και τις θεσεις μου για την κυβερνηση του κουρασμενου Κωστακη. Αλλα και ο γυμνασμενος Γιωργακης κανει οτι περναει απο το χερι του για να πετυχει το χειροτερο αποτελεσμα.
Οσο για την τραγικη κατασταση... εχεις δικιο, θα παει ακομα χειροτερα, τωρα αρχιζουν οι πολλοι να καταλαβαίνουν τι γινεται.
Εγω, ως ανεργος απο τον Απριλη, ειχα τον χρονο να σκεφτώ και να καταλαβω προς τα που παει το πραγμα...

tzonakos είπε...

Σου εύχομαι να βρείς γρήγορα μιά αξιοπρεπή δουλειά και ναι, σε διαβάζω απο παλιά, άσχετα που δεν αφήνω συχνά σχόλια.
Ξέρω οτι κάνεις κριτική κι ο τρόπος σου ειναι απο τους πιο εύστοχους που εχω δει στα μπλογκς.
Ειναι απογοητευτικό το οτι θα ηταν ενα μικρό μεγάλο θαύμα αν βρίσκαμε μερικούς συμπολίτες μας να έχουν αυθεντικές ελπίδες για ενα καλύτερο αύριο. Κι αν υπάρχουν θα τους θεωρούμε μικρούς μεγάλους ηλίθιους.
Αλλα απο την άλλη αν ζούμε χωρίς ελπίδες τότε πού πάμε ;