ΑΙΝΣΤΑΙΝ

ΑΪΝΣΤΑΪΝ: Δυο πράγματα είναι άπειρα, το σύμπαν και η ανθρώπινη βλακεία, αλλά δεν είμαι σίγουρος για το πρώτο... Είναι ευκολότερο να διασπάσεις ένα άτομο παρά μια προκατάληψη... Ο κόσμος είναι επικίνδυνος, όχι εξαιτίας αυτών που κάνουν το κακό, αλλά εξαιτίας αυτών που τους κοιτάζουν χωρίς να κάνουν τίποτα.

Στήριξε ΜΜΕ

Στηρίξτε ΜΜΕ.... γιατί εδώ σας λέμε τι θα γίνει πολύ καιρό πριν γίνει. Για να μην πέφτετε από τα σύννεφα.

Παρασκευή, 20 Απριλίου 2012

Η απόγνωση του ψηφοφόρου (2)


Στο προηγούμενο κείμενο μου «Η απόγνωση του ψηφοφόρου» υπήρξαν κάποια σχόλια και μια παρότρυνση να εκφραστώ και για τα κόμματα που σύμφωνα με την προπαγάνδα λέγονται μικρά και στις δημοσκοπήσεις παρουσιάζονται κάτω από το εκλογικό όριο εκπροσώπησης στην βουλή.

Οπότε, ως λογική συνέπεια, σαν άλλος Σαμαράς θα προχωρήσω στο κείμενο «Η απόγνωση του ψηφοφόρου (2)»…

Εν ολίγοις στο προηγούμενο κείμενο εξέφρασα την άποψη ότι στην παρούσα φάση ανάμεσα στον στρατηγικό στόχο και την τακτική κίνηση θα πρέπει να επιλέξουμε την τακτική κίνηση, δηλαδή την συμμετοχή στις εκλογές και όχι στην αποχή. Δεν θα αναλύσω ξανά το σκεπτικό. Στην συνέχεια εξήγησα γιατί τα κόμματα που δημοσκοπικά φαίνεται να μπαίνουν στην βουλή δεν με εκφράζουν.

Και πάμε τώρα στα μικρότερα κόμματα. Στο προηγούμενο κείμενο μου έγραψα ότι «δεν δείχνουν καταρχάς (πριν δηλαδή τα κρίνω και επί της πολιτικής) την δυναμική να πιάσουν το 3%. Αυτό σημαίνει ότι με τον εκλογικό τους νόμο οι ψήφοι αυτοί θα μεταφραστούν σε βουλευτικές έδρες των μεγαλύτερων κομμάτων και ιδιαίτερα του πρώτου».
Όμως αυτή είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι


ότι αν τελικά επειδή δεν υπάρχει κανένα κόμμα από αυτά που μπαίνουν στην βουλή να με εκφράζει οδηγηθώ στην αποχή τότε με την στάση μου αυτή θα στηρίξω τα κόμματα που έχω απορρίψει!!!

Και ήρθε η ώρα να γίνω ο κάβουρας που θα περπατήσει στα κάρβουνα… Αφού, λοιπόν είτε απέχω, είτε ψηφίσω λευκό ή άκυρο είτε ψηφίσω κάποιο μικρό κόμμα επί της ουσίας θα ενισχύσω τα συστημικά κόμματα πως θα πρέπει να λειτουργήσω με βάση την λογική μου;

Αν υπάρχει ένα κόμμα από τα μικρά που να μου δίνει κάποιο πολιτικό πάτημα να το στηρίξω θα πρέπει να το κάνω δίνοντας του την ευκαιρία να αποκτήσει μια δυναμική ώστε να καταφέρει πράγματι να έχει κάποιο θετικό αποτέλεσμα για την χώρα και τους πολίτες. Με δυο λόγια, μάλλον είναι προτιμότερο να στηριχθεί κάποιο μικρό κόμμα παρά να απέχω…

Δεν θα αναφερθώ στα δεκάδες κόμματα που υπήρχαν και στο παρελθόν αλλά στα κόμματα που δημιουργήθηκαν εντός της κρίσης. Και ουσιαστικά με δύο από αυτά, τα οποία αναφέρθηκαν και στα σχόλια του προηγούμενου κειμένου. Το κόμμα των πειρατών και το ΕΠΑΜ.

Το κόμμα των πειρατών έχει κάποιες καλές ιδέες, όπως η διαφάνεια, η δημοκρατία και η ελευθερία αλλά αυτά τα πλαίσια που αναφέρει θεωρώ ότι θα μπορούσε να είναι ένα βασικό τμήμα σε μια πιο ολοκληρωμένη πολιτική πρόταση. Είναι αποσπασματικές προτάσεις (καλές βέβαια) αλλά δεν αρκούν για να αλλάξουν τα κοινωνικοπολιτικά δεδομένα στην Ελλάδα ή στην Ευρώπη. Προτείνουν αλλαγές σημαντικές αλλά όχι τέτοιες που θα έδιναν μια ολοκληρωμένη λύση.

Το ΕΠΑΜ. Τον Καζάκη τον παρακολουθώ από την πρώτη στιγμή που οδηγηθήκαμε στο μνημόνιο. Σε πολλές από τις απόψεις του συμφωνώ. Σίγουρα δεν μπορεί κάποιος να έχει ταύτιση απόψεων. Το πολιτικό πλαίσιο που προτείνει το ΕΠΑΜ έχει πολλά θετικά στοιχεία και είναι πιο ολοκληρωμένο από αυτό των πειρατών. Μια ζύμωση αυτών των δύο κομμάτων θα έφερνε ίσως μια ακόμα καλύτερη πρόταση.

Με το ΕΠΑΜ έχω μια διαφωνία που σε επίπεδο στρατηγικής είναι σοβαρή και στο επίπεδο τακτικής μπορεί να ξεπεραστεί. Αυτή η διαφωνία έχει να κάνει με τις συμμαχίες με όλους ανάκατα. Στρατηγικά αυτό θα οδηγήσει σε ένα αδιέξοδο καθώς θα υπάρχουν σημαντικές αντιθέσεις ως προς την πορεία της χώρας. Τακτικά η κίνηση αυτή μεταφράζεται από τον Καζάκη ως «ας σώσουμε τώρα την χώρα από την κατοχή ενωμένοι όλοι μαζί και μετά έχουμε τον χρόνο να διαχωριστούμε και να επιλέξει ο λαός την πορεία που θέλει».

Έχει μια βάση αυτή η λογική. Σε επίπεδο τακτικής κίνησης είναι κατανοητή. Όμως, δεν ξέρω, θα προτιμούσα σε αυτήν την συμμαχία, τουλάχιστον να μην υπάρχουν πολιτικά πρόσωπα που έχουν παίξει ενεργό ρόλο από την μεταπολίτευση και μετά. Και για να το πω απλά: Ο Παπαθεμελής με χαλάει σε αυτήν την προσπάθεια. Υπουργός ήταν στο σύστημα που δημιούργησε το πρόβλημα. Και ιδεολογικά δεν μου κάνει.

Δεν θα πω τι θα επιλέξω τελικώς. Και πράγματι πιστεύω ότι τα δύο αυτά κείμενα είναι απλά ένα πλαίσιο συζήτησης. Αυτό που με σιγουριά θα πω είναι πως όποια απόφαση και αν πάρω δεν θα είναι με την καρδιά αλλά με την ψυχρή λογική. Θα προσπαθήσω να έχω μια επιλογή που θα θεωρώ ότι εξυπηρετεί το μέλλον των πολιτών αυτής της χώρας. (Για την ηλιθιότητα των πολιτών θα μιλήσουμε άλλη φορά).

Και επειδή σε ένα σχόλιο μου ζητήθηκε να πω για τον Δημαρά και τον Καμμένο. Για τον Καμμένο έγραψα και στο προηγούμενο κείμενο. Η προσθήκη του Δημαρά δεν αλλάζει την άποψη μου. Προτείνει μια θολωμένη πολιτική προσπαθώντας από την μια να πει το αυτονόητο, ότι η λύση δεν μπορεί να είναι με τα δάνεια της ΕΕ και το ξεπούλημα λαού και χώρας και από την άλλη επειδή στο κόμμα του έχει μεταπηδήσει η μισή ΝΔ (και ο ίδιος…) θέλει να είναι εντός ευρώ και να πληρώσουμε αλλά λίγο κλπ…

Ελπίζω να μην θέλει κάποιος να σχολιάσω και το κόμμα της Κατσέλη!!! Η υποκρισία έχει και τα όρια της.

Εν κατακλείδι:

Πιστεύω ότι οι επόμενες εκλογές, και θα συμφωνήσω με τον Πάγκαλο, που θα γίνουν το πολύ σε ένα χρόνο, θα είναι τελείως διαφορετικές από τις τωρινές που είναι επίσης διαφορετικές από όλες τις προηγούμενες.

 Η αποχή, το λευκό και το άκυρο θα δώσουν την ευκαιρία στα μνημονιακά κόμματα να παίξουν επικοινωνιακά με τα έγκυρα ποσοστά, τα οποία είναι διαφορετικά από την πραγματική υποστήριξη που έχουν. Οπότε έστω και για λόγους τακτικής θα πρέπει να συμμετέχουμε.

Από εκεί και πέρα το τι ψηφίζεις είναι πράγματι πονοκέφαλος. Πιστεύω ότι με αυτά τα δύο κείμενα καταλαβαίνει κανείς προς τα πού προσανατολίζομαι. Και περιμένω γνώμες και απόψεις…

Οπότε για να κάνει το κύκλο του το κείμενο θα τελειώσω όπως άρχισα: Αν οι εκλογές μπορούσαν να αλλάξουν τον κόσμο θα ήταν παράνομες.



Μικρός Φωκίων

6 σχόλια:

Μαζεστίξ είπε...

Φωκίωνα, διάβασα και τα δύο κείμενά σου (μέσω link του Κλεισθένη σε πέτυχα) και μπορώ να πω ωπς συμφωνώ σχεδόν εξ ολοκλήρου με την κριτική σου.
Ό,τι έσουρες σε κάθε κόμμα (συμπαθές ή αντιπαθές) ήταν απολύτως δίκαιο.

Από κει και πέρα όπως είπες πέραν των στρατηγικών στόχων, υπάρχουν και οι τακτικοί που είναι άμεσοι.

Εδώ θα συμφωνήσω με τον Καζάκη που λέει "ας απαλλαγούμε από τη δουλεία και μετά τα βρίσκουμε".
Θα τον ψήφιζα ευχαρίστως, αλλά (1) αγνοώ τα υπόλοιπα στελέχη του ΕΠΑΜ, (2) δε θέλω να σπαταλήσω την ψήφο μου σε ένα κόμμα που θα μείνει σίγουρα εκτός Βουλής, πριμοδοτώντας έτσι το "μαύρο μπλοκ" και (3) έχω ενστάσεις ως προς τους μόνους που γνωρίζω: Παπαθεμελή και Παπανικόλα, οι οποίοι είναι πλήρως αναξιόπιστοι ακόμα και για την απαλλαγή από την δουλεία.

Για τους Πειρατές θα συμφωνήσω ότι έχουν θετικές απόψεις, αλλά όχι ολοκληρωμένο σχέδιο.

Κι επειδή, έστω και στην κοινοβουλευτική ολιγαρχία που βιώνουμε, έχουμε 4 ολόκληρα χρόνια για να εκφράσουμε τη διαμαρτυρία μας, η ώρα της ψήφου πρέπει να ξαφεύγει κατ' εμέ από τη διαμαρτυρία και να γίνεται ψήφος στήριξης μιας προτεινόμενης λύσης, μιας -όσο γίνεται- ολοκληρωμένης πρότασης με την οποία συμφωνεί ο καθένας μας σε αρκετά σημεία.

Ελπίζω σε πλειοψηφία των δυνάμεων του ΟΧΙ, ως πολύ δύσκολο αλλά δυνητικά εφικτό στόχο, για αρχή.

Επειδή ένα συγκεκριμένο κόμμα από αυτά δεν μπορεί ρεαλιστικά να κατακτησει την πρώτη θέση, θα ήθελα τουλάχιστον ως πρώτο στόχο την πλειοψηφία του μετώπου του ΟΧΙ εντός Βουλής.
Και αυτοί είναι ευτυχώς ή δυστυχώς το ΚΚΕ, ο ΣΥΡΙΖΑ, οι Οικολόγοι Πράσινοι (αν τα καταφέρουν) και ο Καμμένος.
(Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ δεν μπορεί ακόμη να μπει στη Βουλή.)

Οπότε οι επιλογές περιορίζονται αναπόφευκτα σ' αυτά τα τέσσερα.
Με τους Οικολόγους αουτσάιντερ.
Διαλέγει και παίρνει ο καθένας, ανάλογα με το ποιο ταιριάζει περισσότερο τα πιστεύω του.
ταύτιση δεν μπορεί να υπάρξει με κανένα, αφού ο καθένας μας έχει μια δική του λύση στο κεφάλι του, αλλά σίγουρα με κάποιο συμφωνούμε σε κάποιο βαθμό.
Ε ας του δώσουμε τη δύναμη να μας αποδείξει τι μπορεί να κάνει.

Επίσης πολύ σημαντικό για μένα κριτήριο είναι το κατά πόσο κάθε κόμμα επικαλείται τις αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες στη λήψη σημαντικών αποφάσεων (τουλάχιστον στο μέτρο που αυτό είναι εφικτό προς στιγμήν).
Όποιος θελει ψηφοφόρους-υπηκόους 4ετούς θητείας με βρίσκει αντίθετο.
Δε θέλω να αναθέτω πουθενά τη "σωτηρία" μου.
Θέλω εγώ να την ορίζω (έστω ως ένα βαθμό).

Πατατας είπε...

Κόμματα εξωκοινοβουλευτικά. Με ανθρώπους καινούργιους.

Αντί- μνημονικό είναι το ΕΠΑΜ(του Καζακη) που εχει ξεκάθαρη γραμμή υπέρ της δραχμής. (Αν και δεν το υποστηρίζω)

Επίσης θεωρώ οτι δεν πρέπει να σε αγχώνει το 3%, ας καταγραφεί ενα αυξημένο ποσοστό τουλάχιστον μετεκλογικά.

Το βασικότερο πιστεύω είναι να βρεις ποιο θέμα σε απασχολεί περισσότερο σε πολιτειακό επίπεδο σε 1-2 συγκεκριμένα θέματα και να το στηρίξεις. Υπάρχει πολύ βούρκος για να βρούμε κάτι αξιόλογο σε πολλά επίπεδα. Εγώ τουλάχιστον, σε όλα αντι- μνημονιακα και σε ολα τα ενδοκοινοβουλευτικά δε βρίσκω ούτε κατά προσέγγιση.

Κλεισθένης είπε...

Γειά σου φίλε Μαζεστίξ.
Αγαπητοί φίλοι ίσως φανώ γραφικός ή αιρετικός
Οι εκλογές ειδικότερα με αυτό το καλπονοθευτικό σύστημα δεν πρόκειται να δώσουν λύση.
Υπενθυμίζω τον νόμο για την παιδεία που ψηφίστηκε από 250 και πλέον βουλευτές.
Είδατε να εφαρμόζεται;
Η βουλή ήταν, είναι και θα είναι ξεκομμένη απ' τα πραγματικά προβλήματα του λαού.
Οι ψευδεπίγραφες κοινοβουλευτικές πλειοψηφίες ήταν, είναι και θα είναι μειοψηφίες στον λαό.
Στον παρακάτω σύνδεσμο γράφω τι πιστεύω πως πρέπει να γίνει, κάτι που σχεδόν κανένα κόμμα δεν βάζει στο τραπέζι.
Όποιος έχει χρόνο ας το διαβάσει.
Προϊδεάζοντας σας λέω ο τίτλος του είναι "Το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό, είναι πολιτικό, πολιτειακό και συνταγματικό".
Νάστε καλά.

http://ideopigi.blogspot.com/2012/04/blog-post_2259.html

Ανώνυμος είπε...

Ας μη ξεχνάμε πως θέλουν στην επόμενη Βουλή να υπάρξει κοινοβουλευτική πλειοψηφία [180 βουλευτών] ικανή να επιφέρει βασικές αλλαγές στο εκλογικό σύστημα (στην κατεύθυνση ενίσχυσης της ενισχυμένης αναλογικής) ή/και σε βασικές αρχές του Συντάγματος.

Ανώνυμος είπε...

Δημοσιεύθηκε στο ΒΗΜΑ αρχές Μαρτίου


''Αλλάζει το σύνταγμα μετά τη συγκρότηση της νέας βουλής με πρωτοβουλία ΝΔ και ΠΑΣΟΚ.

5ετής θητεία, αύξηση βουλευτών και μεγαλύτερη δύναμη στα 2 πρώτα κόμματα εις βάρος των μικροτέρων οι αλλαγές.

Η ανασύνθεση του πολιτικού σκηνικού που θα διαμορφωθεί μετά τις εκλογές περνά και μέσα από τη διαδικασία αναθεώρησης του Συντάγματος, η οποία είναι βέβαιον ότι θα ξεκινήσει αμέσως μετά τη συγκρότηση της νέας Βουλής με πρωτοβουλία των δύο μεγαλυτέρων κομμάτων (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ).

Ηδη από τις επόμενες ημέρες το Κέντρο Πολιτικής Ερευνας και Επικοινωνίας - το παλαιότερο think tank - που λειτουργεί στην Ελλάδα και πρόσκειται στη ΝΔ θα αναρτήσει στον διαδικτυακό ιστότοπό του 20 προτάσεις για την τροποποίηση του Συντάγματος που αναφέρονται στην αλλαγή του πολιτικού συστήματος. Οπως πληροφορείται «Το Βήμα», στις αλλαγές αυτές συμφωνεί η ηγεσία της ΝΔ αλλά και ο πρώην πρωθυπουργός κ. Κ. Καραμανλής και αναμένεται να κυριαρχήσουν στον διάλογο που θα ξεκινήσει αμέσως μετά τις εκλογές. Μεταξύ των προτάσεων αυτών περιλαμβάνονται:

Αυστηρά 5ετής κοινοβουλευτική θητεία
Προτείνεται σταθερή κοινοβουλευτική θητεία με διάλυση της Βουλής μόνον εφόσον το εγκρίνουν τα 2/3 των μελών του Κοινοβουλίου, κατά τα πρότυπα της ρύθμισης που εισήχθη πρόσφατα και στο βρετανικό κοινοβούλιο. Κατά πάσα πιθανότητα, η θητεία που θα προταθεί θα είναι πενταετής. Εχει επίσης προταθεί, αν κατά τη διάρκεια της πενταετίας προκηρυχθούν για οποιονδήποτε λόγο πρόωρες εκλογές, η κυβέρνηση που θα προκύψει από αυτές να έχει θητεία μόνο για το υπόλοιπο της πενταετίας.

Εποικοδομητική πρόταση δυσπιστίας
Κατά το γερμανικό πρότυπο, η πρόταση δυσπιστίας κατά της κυβέρνησης (άρθρο 34, παρ. 2 του ισχύοντος Συντάγματος) προτείνεται να κατατίθεται μόνο αν περιλαμβάνει πρόταση νέου πρωθυπουργού.

Εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας
Προτείνονται αλλαγές έτσι ώστε να καθίσταται δυνατή η εκλογή Προέδρου στην τρίτη ψηφοφορία με απόλυτη πλειοψηφία των βουλευτών ή η παράταση της θητείας του απερχόμενου προέδρου, π.χ. για ένα έτος, με απόλυτη πλειοψηφία των βουλευτών.

Επαναφορά της ενισχυμένης αναλογικής
Οπως αναφέρει η πρόταση του ΚΠΕΕ, «οι πρόσφατοι εκλογικοί νόμοι (από τη δεκαετία του '90 και μετά) έχουν νοθεύσει την αρχική φιλοσοφία της ενισχυμένης αναλογικής, αφού ενισχύουν την κοινοβουλευτική εκπροσώπηση του πρώτου κόμματος σχεδόν αποκλειστικά εις βάρος του δευτέρου και όχι των μικροτέρων. Αυτό αποτελεί παράγοντα αστάθειας του κομματικού συστήματος. Πρέπει ως εκ τούτου να εξετασθεί η αποκατάσταση της αρχικής λειτουργίας των εκλογικών συστημάτων αυτού του τύπου που, σε μια προσπάθεια δημιουργίας σταθερών μεγάλων κομμάτων με κυβερνητική προοπτική, ευνοεί όχι μόνο το πρώτο αλλά όλα τα μεγάλα κόμματα εις βάρος των μικρών κομμάτων (τα οποία γίνονται αντιληπτά ως οιονεί κόμματα διαμαρτυρίας ή των άκρων).

Αύξηση του αριθμού των βουλευτών
Σε αντίθεση με τις προτάσεις βουλευτών και κομμάτων για μείωση του αριθμού των βουλευτών από 300 σε 200, το ΚΠΕΕ προτείνει αύξησή τους με την αιτιολογία ότι θα αυξανόταν η εκπροσώπηση απομακρυσμένων περιοχών και θα μειωνόταν η εξάρτηση των πολιτικών από τα ΜΜΕ. ''


Δώστε τη δέουσα σημασία στην προτελευταία παράγραφο και στα σχετικά περί
''προσπάθειας δημιουργίας σταθερών μεγάλων κομμάτων με κυβερνητική προοπτική ... εις βάρος των μικρών κομμάτων ''


Περισσότερα εδώ:
http://www.kpee.gr/
Οργάνωση των εξουσιών
αναθεώρηση του Συντάγματος:
20 σημεία για διάλογο
(Φεβρουάριος 2012)

Ανώνυμος είπε...

Χονδρικά και ολίγον μπακαλίστικα,

εφόσον σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις
ΝΔ + ΠΑΣΟΚ παίρνουν περίπου 150 - 160 έδρες

θέλουν άλλους 25 - 30 ΠΡΟΘΥΜΟΥΣ για να αλλάξουν τον εκλογικό νόμο και να μας στείλουν μια και καλή.

Και να μη ξανασηκώσουμε κεφάλι ΠΟΤΕ!

Άρα:

1. ΔΕΝ πρέπει να μπουν στη βουλή Καρατζαφύρας, Ντόρα, Μάνος, Χρυσή Αυγή.

2. Κουβέλης το πολύ 10 – 11 έδρες. (εφικτό)

3. Καμμένος παρομοίως. (χλωμό το κόβω)

4. Ενισχυμένο ΣΥΡΙΖΑ

5. Ενισχυμένο ΚΚΕ

6. ΑΝΤΑΡΣΙΑ, ΠΕΙΡΑΤΕΣ, ΕΠΑΜ … ειλικρινά λυπάμαι αλλά εγώ δεν θα το ρισκάρω. Ίσως στις επόμενες.



Κώστας, Γιάννενα.